تابناک گزارش می‌دهد؛

روایت یک غروب بارانی از چهلم شهدای دانش‌آموز میناب/ زخمی که هنوز تازه است

گروه استان‌ها - چهلم شهدای دبستان شجره طیبه، تنها یک مناسبت تقویمی نبود؛ بازخوانی زخمی بود که هنوز تازه است. زخمی که از یک کلاس درس آغاز شد، اما اکنون به بخشی از حافظه جمعی یک ملت تبدیل شده است.
کد خبر: ۱۲۲۰۶۵۳
تاریخ انتشار: ۲۲ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۰:۱۲ 11 April 2026

روایت یک غروب بارانی از چهلم شهدای دانش‌آموز میناب

به گزارش خبرنگار تابناک از استان هرمزگان، گلزار شهدای دانش‌آموز میناب در چهلمین روز عروج کودکانی که در نخستین روز جنگ آمریکایی ـ صهیونیستی جان باختند، حال‌وهوایی متفاوتی داشت.

بارش بارانی آرام که از لحظاتی پیش از آغاز مراسم باریدن گرفت، سکوتی سنگین و اندوهی عمیق را بر فضای مراسم حاکم کرد؛ گویی آسمان نیز در سوگ دفتر‌های ناتمام کودکانی اشک می‌ریخت که صبحی عادی را آغاز کردند، اما هرگز به خانه بازنگشتند.

از همان ساعات اولیه، نشانه‌های یک اجتماع کم‌نظیر مردمی در مسیر‌های منتهی به گلزار نمایان بود. خودرو‌ها تا فاصله‌ای طولانی در حاشیه جاده‌ها متوقف شده و بسیاری از مردم، مسیر باقی‌مانده را پیاده و زیر بارش باران طی می‌کردند. خانواده‌ها، دانش‌آموزان، جوانان و سالمندان، از میناب و مناطق اطراف گرفته تا دیگر استان‌ها، خود را به این آیین رسانده بودند تا در سوگ کودکان شهید دبستان «شجره طیبه» شریک باشند.

مسیر ورودی تا محل برگزاری مراسم، مملو از جمعیتی بود که در میان موکب‌های مردمی حرکت می‌کردند؛ موکب‌هایی که به همت گروه‌های مردمی و هیئت‌های مذهبی برپا شده و فضایی شبیه به خدمت‌رسانی در راهپیمایی اربعین را تداعی می‌کرد. در کنار پذیرایی از عزاداران، غرفه‌های فرهنگی نیز برای کودکان و نوجوانان برپا بود؛ جایی که نقاشی‌ها و دل‌نوشته‌ها، روایت ساده، اما عمیق اندوه نسلی بود که هم‌کلاسی‌های خود را از دست داده است.

در بخشی دیگر از مسیر، وسایل به‌جامانده از دانش‌آموزان شهید در معرض دید قرار داشت؛ کیف‌هایی که دیگر بر دوش کشیده نمی‌شوند، دفتر‌هایی که نیمه‌کاره بسته شده‌اند و کفش‌هایی که بی‌صاحب مانده‌اند. بسیاری از حاضران در برابر این یادگار‌ها مکث می‌کردند؛ سکوتی کوتاه، اما سنگین، که گویای عمق فاجعه بود.

روایت یک غروب بارانی از چهلم شهدای دانش‌آموز میناب

مراسم رسمی از ساعت ۲۰ آغاز شد و به گفته برگزارکنندگان، بیش از ۳۰ هزار نفر در این آیین حضور یافتند؛ حضوری که گلزار شهدای دانش‌آموز را به یکی از بزرگ‌ترین اجتماعات مردمی در سوگ این حادثه تبدیل کرد. برنامه‌هایی همچون مداحی، چاوش‌خوانی، آیین‌های سنتی عزاداری و روایتگری، فضای مراسم را همراهی می‌کرد و در کنار آن، برخی مسئولان کشوری و استانی نیز به ایراد سخن پرداختند.

در این مراسم، بر ضرورت رسیدگی به خانواده‌های شهدای دانش‌آموز و تبدیل گلزار آنان به یک مجموعه فرهنگی و معنوی تأکید شد. همچنین سخنرانان با اشاره به تأثیر گسترده این حادثه بر افکار عمومی، بر لزوم زنده نگه داشتن یاد این دانش‌آموزان در نظام آموزشی و حافظه تاریخی جامعه تأکید کردند.

«محمد آشوری تازیانی» استاندار هرمزگان، نیز با اشاره به حضور گسترده مردم در این مراسم گفت: اجتماع عظیم امشب نشان می‌دهد که مردم استان هرمزگان و به‌ویژه شهرستان میناب در غم این حادثه بزرگ شریک هستند و یاد شهدای دانش‌آموز را هرگز فراموش نخواهند کرد.

وی افزود: در روز‌های پس از این حادثه تلخ، جلوه‌های کم‌نظیری از همدلی و همراهی مردم با خانواده‌های داغدار شکل گرفت؛ مردمی که با حضور در کنار یکدیگر تلاش کردند بار سنگین این اندوه را با هم تقسیم کنند.

روایت یک غروب بارانی از چهلم شهدای دانش‌آموز میناب

«سیدعبدالکریم هاشمی نخل‌ابراهیمی» نماینده مردم شرق استان هرمزگان در مجلس شورای اسلامی در سخنانی با اشاره به ابعاد حادثه دبستان «شجره طیبه» بر ضرورت توجه ویژه به خانواده‌های شهدای دانش‌آموز تأکید کرد و گفت: خانواده‌های این شهدا سرمایه‌های بزرگ معنوی کشور هستند و رسیدگی به مسائل و مطالبات آنان باید با جدیت در دستور کار مسئولان قرار گیرد.

وی افزود: حمایت از این خانواده‌ها صرفاً یک وظیفه اداری نیست، بلکه مسئولیتی ملی و انسانی است که همه دستگاه‌ها باید نسبت به آن احساس تعهد داشته باشند.

به گفته نماینده مردم شرق استان هرمزگان در مجلس، گلزار شهدای دانش‌آموز میناب نیز باید به مجموعه‌ای فرهنگی و معنوی در شأن این شهدا تبدیل شود تا مردم از سراسر کشور بتوانند برای ادای احترام به این کودکان مظلوم به این مکان سفر کنند.

آنچه بیش از هر چیز در این آیین به چشم می‌آمد، نه صرفاً یک مراسم رسمی، بلکه جلوه‌ای از همدلی و همبستگی اجتماعی بود؛ مردمی که زیر باران ایستادند تا اندوهی مشترک را با یکدیگر تقسیم کنند. در میان جمعیت، خانواده‌هایی حضور داشتند که داغی سنگین بر دل داشتند، اما صبرشان، خود به روایتی از ایستادگی بدل شده بود.

چهلم شهدای دبستان شجره طیبه، تنها یک مناسبت تقویمی نبود؛ بازخوانی زخمی بود که هنوز تازه است. زخمی که از یک کلاس درس آغاز شد، اما اکنون به بخشی از حافظه جمعی یک ملت تبدیل شده است.

مراسم به پایان رسید، اما گلزار شهدای دانش‌آموز همچنان میزبان قدم‌هایی است که برای ادای احترام می‌آیند؛ کودکانی که دفترهایشان بسته شد، اما نامشان در ذهن و دل مردم، ماندگارتر از همیشه باقی مانده است.

گزارش: رضا زرگر

انتهای پیام/

آخرین اخبار